วันนี้ผมถ่ายภาพเด็กๆในซอย .. ท่ามกลางภาพเด็กๆ สนุกสนานมากมาย
ภาพนี้เป็นภาพที่ผมชอบที่สุดของวัน ..

น้องสองคนนี้ วันๆนึงจะลงมาเดินเล่นเพียงไม่กี่ครั้ง จากห้องเช่าที่อยู่ด้วยกันแบบแออัด
ห้องเช่าอยู่ตรงข้ามกับบ้านผมที่ชั้นสอง ผมเคยถ่ายภาพน้องๆ แล้วนำไปให้พ่อ-แม่เด็ก
ที่วุ่นอยู่กับอาชีพเย็บผ้าทั้งวันและทุกวัน .. ในห้องๆเดียว ที่เป็นทุกอย่างของครอบครัว

ผมเห็นรูปก่อนหน้านี้ที่ผมเคยถ่ายไว้ให้ ถูกแปะติดอยู่ที่ข้างฝาห้อง หน้าจักรเย็บผ้าของครอบครัว
ตำแหน่งซึ่งแม่เด็กจะได้เห็นทุกครั้ง ที่ก้มหน้าลงเย็บผ้า ..

หลังวันปีใหม่ผมถามน้องคนโตว่า ปีใหม่พ่อพาไปเที่ยวที่ไหนบ้างล่ะ
เด็กคนโตตอบอย่างภูมิใจว่า "เกือบได้ไปเขาดินแล้ว แต่พ่อบอกว่า ถ้าไปกันทั้งบ้าน
ก็สามร้อยบาท เลยตัดสินใจว่า .. งั้นเราอย่าไปเลยนะพ่อ .. จะได้ประหยัดเงินได้สามร้อยบาท"

หลังคืนปีใหม่ไม่กี่วัน .. ผมซื้อตุ๊กตาขนาดเด็กพอกอดได้ ไปให้พี่น้องครอบครัวนี้ คนละตัว
(มี 3 คน น้องคนเล็กมักจะอยู่กับแม่) เป็นตุ๊กตาหมีสามสี หน้าตาเหมือนกัน .. จะได้ไม่ต้องแย่งกัน ^-^
มีอยู่วันหนึ่ง .. แม่เด็กเดินผ่านบ้านผม แล้วแวะมาเล่าว่า .. เด็กๆนอนกอดกันทุกคืน
เมื่อตอนปีใหม่แม่ซื้อให้ได้แต่รองเท้าแตะคู่ใหม่ .. พูดแล้วแม่เด็กก็ยิ้ม เป็นเชิงขอบคุณ


วันนี้ผมถามน้องคนโตว่า ตุ๊กตายังดีอยู่ไหม พังไปหรือยัง
เด็กๆรีบแย่งกันตอบว่า "ยังดีอยู่ .. ใหม่เหมือนวันแรกเลย"
ผมดีใจ ..

หัวใจพองโต

คำว่า "ให้" มันเท่ากับ "ได้รับ" เช่นนี้เองนี่หนอ
พึ่งจะได้เข้าใจ ^-^

ปล.ผมเดินเลือกหาตุ๊กตาอยู่เกือบอาทิตย์ ไปมาเกือบทุกห้าง ..
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ซื้อตุ๊กตาให้ผู้หญิง
ยอมรับว่า .. สามตัว ต่างสี ที่หน้าตาเหมือนกันหา ยากมาก !!
ถ้าน้องๆมีกันสัก 4-5 คน ป่านนี้ผมคงยังไม่ได้ให้อะไรเลย 55