เมื่อวานงานผมเสร็จไว .. ถึงจะเป็นฟรีแลนซ์ แต่ปรกติผมก็จะเลิกงานประมาณ 6 โมงเย็น
ห้องทำงานขนาดประมาณ 4x4 เมตร .. พอสำหรับชงกาแฟ และเอนหลังยามขี้เกียจ

พระอาทิตย์กำลังตก .. ผมนึกถึงดอกไม้ที่หน้าแมนชั่น .. เลยแวะเดินลงไปถ่ายรูป
คุยงานระหว่างนั้นนิดหน่อย .. มีเวลาว่างประมาณครึ่งชั่วโมง
แต่ครึ่งชั่วโมงนี้ เป็นช่วงเวลาที่ผมไม่มีมาตั้งหลายวัน .. น่าแปลก .. ผมพึ่งจะรู้สึกตัว

ยามมีเวลาว่าง แล้วรู้สึกอยากพัก .. ผมจะนึกถึงเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง ของอาจารย์ที่ปรึกษา
สมัยเรียนที่อยู่มหาวิทยาลัย อ.มักจะมีเรื่องมาเล่า .. เรื่องที่ทำให้ผมจำได้ มาจนทุกวันนี้ ..



" มีชาวประมงคนหนึ่ง กำลังเอนกายสบายอยู่บนเปล หลังจากทำภารกิจจับปลาของวันเสร็จ
.. ชายหนุ่มแต่งตัวดีคนหนึ่งเดินผ่าน .. จึงเข้าไปทักว่า

"ทำไมลุงมานอนอยู่อย่างนี้ล่ะ"

ชาวประมงตอบว่า "ก็ข้าทำงานเสร็จแล้ว ก็นอนพักน่ะสิ .."
ชายหนุ่ม "อ้าว นอนพักแบบนี้น่าเสียดายนะ ทำไมไม่ไปออกเรืออีกสักรอบล่ะ"
ชาวประมง "เอ๊ะ .. ก็ข้าทำงานเสร็จแล้วนี่ จะออกไปทำอีกทำไมล่ะ"

ชายหนุ่มเลื่อนเก้าอี้เข้ามานั่งใกล้ๆ แล้วอธิบายว่า

"ถ้าวันนี้ลุงทำงานเพิ่ม ลุงก็จะมีเงินเพิ่ม .. แล้วเมื่อลุงมีเงินเพิ่มขึ้น ลุงก็จะสบาย"
ชาวประมง    "สบายอย่างไงล่ะ ก็เหนื่อยนิ .."
ชายหนุ่ม        "ก็พอลุงมีเงินเพิ่มขึ้น ลุงก็ซื้อเรือเพิ่มขึ้นได้ไง"
ชาวประมง    "เรือเพิ่มขึ้น ก็เหนื่อยเพิ่มขึ้นสิ ?"
ชายหนุ่ม        "ลุงก็เอาเงิน ไปจ้างคนมาทำงานแทนไง แล้วเมื่อเรือเพิ่มขึ้นอีกลำ ปลาก็จะมากขึ้นอีกเท่าตัว
                    พอปลามากขึ้น ก็จะยิ่งได้เงินมากๆขึ้นไปอีก.."
ชาวประมง    "แล้วจะเอาเงินมากๆนั้นไปทำอะไรล่ะ?"
ชายหนุ่ม        "เอ้า .. ลุงนี่ ก็เอาเงินมาจ้างคนให้ทำงานแทน แล้วทีนี้ ลุงก็จะได้นอนพักสบายๆไง"

.....................
.....................

ชาวประมง  "ก็ฉันก็นอนพักสบายๆอยู่นี่ไง ..." -_-'



อ.เล่าจบ ..ก็ชวนคุยอีกยืดยาว เกี่ยวกับปรัชญาในการดำรงชีวิตรูปแบบต่างๆ
ผมนึกขอบคุณท่านอยู่เสมอ และดีใจทุกครั้ง ที่เคยมีช่วงเวลาที่มีค่าเหล่านั้น กับ อ.ท่านนี้

ขอบคุณ อ.สมเกียรติ ตั้งนโม ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน สำหรับหลายๆเรื่องราวของชีวิต
จู่ๆวันนี้ก็คิดถึงขึ้นมา .. ถ้าอยู่ใกล้ๆ จะแวะไปเล่นหมากล้อมด้วยเสียหน่อย ..
เพราะคงเป็นเรื่องเดียว ที่ศิษย์พอจะสอน อาจารย์ได้ ^-^