วันนี้ฝนตก .. นั่งมองฟ้าครึ้มตั้งแต่ตั้งเค้า
จนกระทั่งก้อนเงาเมฆ กลายเป็นเม็ดฝนโปรยลงมา ..
ทั้งเมืองกลายเป็นสีขาวโพลน .. กาแฟสีคล้ำแก้วเดิมยังคาอยู่ในแก้ว
ฉันหยุดทำงานพร้อมๆกับถอนหายใจ .. ลมพาละอองฝนปะทะหน้า
เสียงเืมืองยังอึกทึก .. เมืองร้อนๆแห่งนี้คงตกใจกับสายฝนเย็นๆทั่วกัน
นานนับชั่วโมงจนกระทั่งฝนซา .. ราวกับท้องฟ้าทนความสกปรกเบื้องล่างไม่ไหว
หลังฝนห่าใหญ่ผ่านพ้นไป .. เมืองเย็นลง .. ผู้คนยิ้มแย้ม ดอกไม้ผลิบาน
ความสบายใจของผู้คนทั่วทั้งเมือง ในเวลาสั้นๆแบบนี้ ..
จะหาได้จากอะไรอีกหนอ ..
นกน้อยใหญ่ ได้อาหารหลังสายฝน
เดินไปด้วยกันดีไหม ..
ดอกไม้ชุ่มฉ่ำ ชวนให้รู้สึกสดชื่น
ที่แย้มดอกอยุ่แล้ว .. ได้น้ำฝนไปแต่งหน้า ช่วนให้ดูน่าหลงไหลขึ้นในทันที
ขนาดบางต้นที่ไม่ค่อยจะเห็นดอก .. ก็ได้เห็นในวันนี้
เป็นอีกวันที่ถ้าเดินช้าลงจะได้รับของขวัญชิ้นโตจากสายฝน
คงน่าเสียดาย .. ถ้าจะปิดตาไม่มองสิ่งเหล่านี้
เพราะทุกอย่าง .. ล้วนแต่อยู่เบื้องหน้า รอเพียงเราเดินไปทัก
ราวกับจะบอกกันว่า "นานแล้วสินะ ที่ไม่ได้พบกัน"
นั่นสินะ .. นานเชียวล่ะ สำหรับความสุขของการเดินช้าแบบนี้
เพราะที่แคนาดาไม่มี - -"