ไม่นานมานี้ ผมพึ่งจะได้รับรูปจากเพื่อนที่ปาย (แม่ฮ่องสอน)
เนื่องจากเมื่อปลายปีก่อน ได้มีโอกาสเดินทางไป "หลวงพระบาง" กันมา
ผมมีงานที่ยังทำไม่เสร็จ สรุปเลยต้องแบกทั้งกล้อง และ Notebook ไป
มันกลายเป็นทริ๊ปลูกครึ่ง จะเที่ยวก็ไม่เต็มที่ จะทำงานก็เสียดายที่อุตส่าห์มาเที่ยว -_-'
จำไว้เลยว่า ต่อไปจะไม่ทำอย่างนี้อีก ..
ผมถ่ายรูปมาหลายร้อยภาพ (แต่ใช้ได้ไม่กี่ภาพตามฟอร์ม)
ความที่ติด Notebook ผมจึง copy ไฟล์ให้เพื่อนไปเท่าที่ต้องการ
ส่วนกล้องเพื่อนน่ะเหรอ .. ผมก็นับวันรอ .. รอ
เมื่อไรจะได้เห็นตัวเองในรูปบ้าง ให้ชื่นใจ ..
แล้วผมก็พึ่งสมหวัง ^-^

และผมก็ได้เรียนรู้อย่างหนึ่งว่า .. เราไม่ควรหวังในรูปจากกล้องคนอื่นไว้มากเกินไป -_-'
การเดินทางนั้นง่าย .. ไปให้ถึงเชียงรายแล้วข้ามฝั่งไป ห้วยทราย(อ.ของลาว) ประทับ ตม. เป็นอันผ่าน
บนเรือผมพบเพื่อนใหม่เต็มลำ .. เนื่องจากต้องนั่งเรือกัน 2 วัน ค้าง 1 คืน (ที่ปากแบ่ง)
ทำให้ควรจะใส่ใจคนข้างๆบ้าง ไปโดยไม่รู้ตัว (คุยไม่รู้เรื่องก็นั่งวาดๆเขียนๆไป)

จากการเดินทางง่ายๆ คนที่ทำให้ยากคือตัวผมเอง
ผมเดินทางจากบางกอก ขึ้นไปเชียงใหม่ก่อน
กาแฟเย็นจาก "ร้านเล่า" น้ำแข็งปริ่มๆพอชื่นใจ

เสร็จแล้วไป อ.ปาย แม่ฮ่องสอน เพราะนัดเพื่อนไว้ที่นั่น .. นี่คือร้านของเพื่อนที่เดินทางไปลาวด้วยกัน
ชื่อร้าน "สบายดี" คาดว่าใครที่แวะไปปาย คงจะเคยเข้าไปกัน .. ได้ข่าวว่า hot มาก

ตอนแรกตั้งใจไว้ว่า เพื่อนจะขับรถไปเชียงรายเลย .. แต่กลายเป็นว่า เปลี่ยนใจ
เราต้องตีรถกลับมาเชียงใหม่อีกรอบ -_-' เพื่อขึ้นรถทัวส์ ไป อ.เชียงของ จ.เชียงราย
ที่นั่นเราค้างกันไป 1 คืน (ชอบลุงกับป้าร้าน Bamboo มาก ครัวปิดแล้วแต่อุดส่าทำขนมปังให้อีก
และลุงหัวเรกเก้ ที่มีเรื่องเล่าตามประสาคนทำ guesthouse มาให้ฟังมากมาย)

จากนั้นก็ซื้อตั๋วเรือ ข้ามไปห้วยทราย และนั่งเรืออีกลำเข้าปากแบ่ง > หลวงพระบาง
จากทริปนี้สนุกนัก ทำให้ผมกลับมาถึงบางกอก แล้วทำอะไรอีกหลายๆอย่าง ..
ทีสีห้องใหม่ .. เจาะผนัง .. ซื้อไ้ม้มาทำชั้น เพนท์รูป .. และลงทุน จัดแสดงภาพถ่ายของตัวเอง
ที่ ถนนพระอาิทิตย์ อีกหนึ่งเดือนถัดมา ก็นำภาพไปแสดงกับเพื่อนๆ ที่เชียงใหม่
มันไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โต ที่จะเปลี่ยนแปลงโลกได้
เป็นแค่เรื่องเล็กๆ ที่สร้างความสุขให้กับคนกลุ่มหนึ่ง .. และความ "ได้ทำ" ในสิ่งที่ "อยาก"
มาเนิ่นนาน ..

สะบายดี หลวงพระบาง ..
ปล.คนลาวจะทักทายคำว่า "สะบายดี" เหมือนประเทศไทยกล่าวคำว่า "สวัสดี"
เนื่องจากเมื่อปลายปีก่อน ได้มีโอกาสเดินทางไป "หลวงพระบาง" กันมา
ผมมีงานที่ยังทำไม่เสร็จ สรุปเลยต้องแบกทั้งกล้อง และ Notebook ไป
มันกลายเป็นทริ๊ปลูกครึ่ง จะเที่ยวก็ไม่เต็มที่ จะทำงานก็เสียดายที่อุตส่าห์มาเที่ยว -_-'
จำไว้เลยว่า ต่อไปจะไม่ทำอย่างนี้อีก ..
ผมถ่ายรูปมาหลายร้อยภาพ (แต่ใช้ได้ไม่กี่ภาพตามฟอร์ม)
ความที่ติด Notebook ผมจึง copy ไฟล์ให้เพื่อนไปเท่าที่ต้องการ
ส่วนกล้องเพื่อนน่ะเหรอ .. ผมก็นับวันรอ .. รอ
เมื่อไรจะได้เห็นตัวเองในรูปบ้าง ให้ชื่นใจ ..
แล้วผมก็พึ่งสมหวัง ^-^

และผมก็ได้เรียนรู้อย่างหนึ่งว่า .. เราไม่ควรหวังในรูปจากกล้องคนอื่นไว้มากเกินไป -_-'
การเดินทางนั้นง่าย .. ไปให้ถึงเชียงรายแล้วข้ามฝั่งไป ห้วยทราย(อ.ของลาว) ประทับ ตม. เป็นอันผ่าน
บนเรือผมพบเพื่อนใหม่เต็มลำ .. เนื่องจากต้องนั่งเรือกัน 2 วัน ค้าง 1 คืน (ที่ปากแบ่ง)
ทำให้ควรจะใส่ใจคนข้างๆบ้าง ไปโดยไม่รู้ตัว (คุยไม่รู้เรื่องก็นั่งวาดๆเขียนๆไป)

จากการเดินทางง่ายๆ คนที่ทำให้ยากคือตัวผมเอง
ผมเดินทางจากบางกอก ขึ้นไปเชียงใหม่ก่อน
กาแฟเย็นจาก "ร้านเล่า" น้ำแข็งปริ่มๆพอชื่นใจ

เสร็จแล้วไป อ.ปาย แม่ฮ่องสอน เพราะนัดเพื่อนไว้ที่นั่น .. นี่คือร้านของเพื่อนที่เดินทางไปลาวด้วยกัน
ชื่อร้าน "สบายดี" คาดว่าใครที่แวะไปปาย คงจะเคยเข้าไปกัน .. ได้ข่าวว่า hot มาก

ตอนแรกตั้งใจไว้ว่า เพื่อนจะขับรถไปเชียงรายเลย .. แต่กลายเป็นว่า เปลี่ยนใจ
เราต้องตีรถกลับมาเชียงใหม่อีกรอบ -_-' เพื่อขึ้นรถทัวส์ ไป อ.เชียงของ จ.เชียงราย
ที่นั่นเราค้างกันไป 1 คืน (ชอบลุงกับป้าร้าน Bamboo มาก ครัวปิดแล้วแต่อุดส่าทำขนมปังให้อีก
และลุงหัวเรกเก้ ที่มีเรื่องเล่าตามประสาคนทำ guesthouse มาให้ฟังมากมาย)

จากนั้นก็ซื้อตั๋วเรือ ข้ามไปห้วยทราย และนั่งเรืออีกลำเข้าปากแบ่ง > หลวงพระบาง
จากทริปนี้สนุกนัก ทำให้ผมกลับมาถึงบางกอก แล้วทำอะไรอีกหลายๆอย่าง ..
ทีสีห้องใหม่ .. เจาะผนัง .. ซื้อไ้ม้มาทำชั้น เพนท์รูป .. และลงทุน จัดแสดงภาพถ่ายของตัวเอง
ที่ ถนนพระอาิทิตย์ อีกหนึ่งเดือนถัดมา ก็นำภาพไปแสดงกับเพื่อนๆ ที่เชียงใหม่
มันไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โต ที่จะเปลี่ยนแปลงโลกได้
เป็นแค่เรื่องเล็กๆ ที่สร้างความสุขให้กับคนกลุ่มหนึ่ง .. และความ "ได้ทำ" ในสิ่งที่ "อยาก"
มาเนิ่นนาน ..

สะบายดี หลวงพระบาง ..
ปล.คนลาวจะทักทายคำว่า "สะบายดี" เหมือนประเทศไทยกล่าวคำว่า "สวัสดี"
คนอื่นชันเ่ข่าแต่คุณลิงเหยียดขาเต็มที่เลย
จะไปเยี่ยมน้องเป้ยปานวาด (น้องเด็กเสิร์ฟที่ร้านฝั่งขะโน้นเค้าว่าเค้าชื่อนี้)