เมื่อวานผมเหนื่อยมากเลย .. แต่ก็เป็นวันที่ดีวันหนึ่ง ..

เริ่มจากเข้านอนตอน 6 โมงกว่า แล้วตื่นมา สิบโมง ... สิบโมง!! ผมตั้งปลุกไว้ 8 โมงแท้ๆ
ผมนัดประชุมกับผู้บริหารบริษัทหนึ่ง และทราบว่าลูกค้าจะเลี้ยงข้าวเที่ยงด้วย
ลืมตามาปุ๊ปก็รีบพริ้นเอกสารต่างๆ เพราะตอนบ่ายนัดเพื่อนไว้ว่าจะไปช่วยถ่ายรูปน้องสาว
(เลยไม่แบกโน๊ตบุ๊คไป เพราะต้องเอากล้องออกไปสำหรับนัดบ่าย)
ซึ่งจะถ่ายรูปแนบใบสมัครเพื่อประกวดร้องเพลงอะไรสักอย่าง .. ผมยังไม่รู้สถานที่
แต่ก็พยายามนัดให้ไปหาที่สวนสาธารณะสักแห่ง และภาวนาอย่าให้เป็นวันที่ฝนตก
(มีแดดเถอะ เพี๊ยง!!)

ไปถึงลูกค้ากำลังประชุมกันไปก่อน .. มีนักการเมือง (อีกแล้ว -_-') ที่ผมเคยร่วมงานมาด้วยท่านหนึ่ง
ด้วยความรู้สึกผิด ไปถึงก็จดๆ แสดงความเห็น และพรีเซนท์เอกสาร .. คุยเรื่องตัวเลข
พอเริ่มผ่อนคลาย อาหารเที่ยงก็มา .. เป็นชุดอาหารญี่ปุ่น .. โอ้ .. ตอนภาวนาผมลืมขอให้ไม่ใช่อาหารญี่ปุ่น
เพราะการค่อยๆคีบตะเกียบตอนท้องหิว ต่อหน้าลูกค้า .. มันเป็นเรื่องที่ลดทอนรสชาติอาหารพอสมควร
ลูกค้าอายุประมาณ 40 เป็นเจ้าของกิจการที่คุยเรื่องการซื้อเกาะสักแห่งของประเทศเรา ... บนโต๊ะอาหาร
ถึงจะร่วมโต๊ะด้วยแต่ผมก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไรมาก .. บางทีมันก็เป็นเรื่องจำเป็น สำหรับเรื่องงาน

ฝนตกหนักพอประมาณระหว่างทานอาหาร .. เราคุยเรื่องตัวเลขสับเพเหระ (ทำให้ผมนึกถึงคณิตศาสตร์ของ
เอ็ดดี้ขึ้นมาเชียว ^-^') ผมเกือบลืมเรื่องนัดตอนบ่ายสอง .. หยิบโทรศัพท์ออกมาดูเจอ 7 misscalled!!
หลังจากโทรกลับไปหาเพื่อนๆแนะนำให้นั่งแท๊กซี่จากออนนุชไป สุขาภิบาล 3 (ผมยังนึกภาพไม่ออกว่าแถวไหน)
โอเค .. หลังจากประชุมเสร็จ เดินไปซัดกาแฟเย็นแก้วนึง .. แล้วไปสุขาภิบาล 3 ..
ผมถึงได้รู้ว่า ... เพื่อนคงลืมพูด หรือผมจะไม่ได้ยินคำว่า "ไกล" ทางโทรศัพท์

ไปถึง .. ก่อนแดดจะหมด น้องสาวเพื่อนต้องการเพียง 4 รูป .. สำหรับแนบใบสมัคร
กว่าจะเสร็จถ่ายไป 50 รูปแบบพอดิบพอดี -_-' มันเป็นอย่างนี้เสมอ ผมพอเข้าใจ
หลังจากนั้นผมมีเวลา ประมาณชั่วโมงหนึ่ง รอเพื่อนไปส่ง ทานข้าวด้วยกัน .. ผมเลยเดินเล่น ไปเรื่อยๆ ...

สุขาภิบาล 3 อากาศดี .. ผมได้ถ่ายรูปเล่นบ้าง .. อย่างที่ต้องการ


ผึ้งที่กำลังดูดเกษรจากดอกโมก (*แก้ตาม comment ขอบคุณนะครับ ^-^)
ผมพึ่งเคยถ่ายผึ้ง ^-^ เลยได้รู้ว่า เรามีเวลาแค่ 1-2 วิในการปรับโฟกัสและกดชัตเตอร์
เพราะไม่งั้นมันจะกระโดดไปยังอีกดอกหนึ่งอย่างรวดเร็ว .. และมันจะหายวับไปจากช่องมองภาพทันที


เจ้าตัวนี้ทำเนียนๆ ฟรอม์ว่าเป็นผึ้งแหงๆ -_-' แต่ข้อดีคือ มันอยู่นิ่งๆ .. อย่างง่ายดาย


อันนี้เป็นลูกอะไรก็ไม่รู้ .. แต่ตอนเห็นครั้งแรก ผมว่ามันสวยเหมือนต้นกาแฟเลย
(แต่เม็ดๆมันโตกว่านะ) ดูเขียวชอุ่ม ตัดกับสีแดงๆสวยดี ^-^


ต้นนี้เหมือน "ชวนชม" เลย แต่สีไม่จัดเท่า .. สวยดีเหมือนกัน

ผมเดินถ่ายรูปเล่นเรื่อยเปื่อย ระหว่างรอเพื่อน .. เริ่มมีคนเดินเข้ามาคุยด้วยบ้าง
เพราะแถวนั้น ไม่ค่อยมีใครไปเดินเล่นกัน โดยเฉพาะเมื่อคุณเดินถือกล้อง ซุ่มไป - มาตามริมทาง
บางคนขี่จักรยานผ่านมาถามว่าเป็นนักข่าวเหรอ -_-' , มาแอบถ่ายดาราเหรอ?
ซอยโน้น มีบ้านดาราด้วยนะ .. เอ่อ ผมพอเข้าใจว่าคนแปลกหน้ามาเดินถ่ายรูปในซอยระแวกบ้าน
อาจจะเป็นเรื่องเล่าชั้นดีประกอบมื้อเย็น แน่นอน เราเลี่ยงไม่ได้ ที่จะต้องทำความคุ้นเคย
เพราะมันไม่ใช่เรื่องปรกติ สำหรับใครทั้งนั้น ^-^

สักพักเด็กๆ ก็มา ... อ่า .. เรื่องปรกติถ้าคุณเดินถือกล้อง .. ผมได้ยินเสียงซุบซิบ
เด็กๆเข้าใจว่าผมเป็นนักข่าว (อีกแล้ว) ผมพยายามอธิบายว่า "ถ่ายเล่นๆ" แต่ผมเริ่มสนุก
กับชุมชนแถวนี้แล้วบ้างเหมือนกัน ก็เลยเดินไปคุยไป กับเด็กๆ .. มีบางคนแม่เดินมาตาม
คงเพราะเห็นคุยกับคนแปลกหน้า .. ผมเลยต้องคุยกับคุณแม่ไปด้วย
พอเข้าใจเลยยอมปล่อยเด็กๆมาเดินเล่นด้วยกัน

ผมนึกถึงสมัยตอนเป็นเด็ก .. ผมไม่มีโอกาสเจอผู้ใหญ่ที่คุยด้วยแบบเป็นกันเองสักเท่าไร
ผมแอบคิดว่าบางทีใครบางคนตรงนี้ อาจจะเอาเรื่องนักข่าวปลอมๆ ไปคุยกับเพื่อนที่โรงเรียน
เขาอาจจะจำภาพของการถ่ายรูปไปอีกนาน หรืออาจจะกลายไปเป็นช่างภาพก็ได้
อย่าพึ่งเข้าใจว่าผมสำคัญตัวเองไปนิดนะ .. ผมแค่รู้สึกว่า บางครั้ง เรื่องเล็กๆเหล่านี้แหล่ะ
ที่กลายเป็นจุดพลักดันอะไรสักอย่าง .. เราอาจไม่รู้ จนกระทั่งมีเวลาได้ย้อนมอง ซึ่งเรามักไม่ได้ทำกัน

ผมเดินถ่ายรูปกับเด็กๆพอเพลิน .. แล้วเลยหันมาถ่ายพวกเขาบ้าง


มันเป็นเรื่องสนุกเสมอ .. เมื่อเราเป็นเด็ก ^-^ ผมชอบนะ ไม่ต้องซับซ้อน ไม่ต้องมากเรื่อง
แค่คุณฟังเขา .. รับทราบเงื่อนไข แล้วก็เล่นไปด้วยกัน

ผมนั่งรถเพื่อนที่ออกมาส่งทานข้าวด้วยกัน แล้วขอตัวนั่งรถเมล์กลับมาเอง
เพราะรู้สึกเหนื่อยมากๆวันหนึ่ง ..

ผมกลับมาหลับเป็นตาย .. ตื่นขึ้นมาตอนตี 2 ทานอาหาร ออกกำลังกาย นั่งดูหนัง UBC , ไล่ดูรูป
พิมพ์ entry นี้ จนตอนนี้ปาเข้าไป 6.15 แล้ว .. ผมว่าจะออกไปวิ่งเสียหน่อย

เริ่มวันใหม่อีกแล้วล่ะ .. อรุณสวัสดิ์ เพื่อนเอย

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ปล.บางครั้งผมก็อยากเล่าเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัวบ้าง , ผมไม่ใช่ Artist แน่ล่ะ ชีวิตจริงพวกเราล้วนยุ่งยาก
แต่จะทำยังไงได้ .. มองในแง่ดี แล้วค่อยๆเดินไปกับมันอย่างมีความสุข เหมือนวันยาวๆวันหนึ่งที่พึ่งผ่านไป
เราจะได้ .. มีกำลังใจลุยต่อไปในชีวิตจริงกัน ^-^