ปล.พยายามจะลองเขียนเรื่องโรแมนติก ตามที่ใครบางคนแนะนำ ..
ทุกถ้อยคำและเรื่องราว .. หาใช่เรื่องจริงไม่ แต่จะเชื่อก็ได้นะ .. ไม่ว่ากัน ^-^
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
กลิ่นกรุ่นกาแฟยังคงหอมโชยมาให้ได้สัมผัส
แก้วตรงหน้ายังร้อนเกินกว่าจะดื่มได้ในตอนนี้
ฉันนั่งลงทบทวนเรื่องราวต่างๆ .. ราวกับเข็มวินาทีที่ไม่มีวันหยุด
มันช่างเนิ่นนาน ... เหลือเกิน
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
อะไรคือความรู้สึกผิดต่อความรัก ที่เราเคยเป็นฝ่ายกระทำ ..
ฉันเชื่อว่าเราหลายคนคงเคยมีสักครั้ง ที่ทำให้เรารู้สึกอย่างนั้น
แน่ล่ะ .. ฉันเองก็มี ..
มีบางเรื่อง ที่ฉันไม่เคยบอกต่อเธอเลย
ฉันยังจำได้ดี เราพบกันครั้งแรก ในร้านกาแฟ .. ฉันสั่งกาแฟลาเต้เย็นไม่ใส่น้ำตาล
เธอหันมามองหน้าฉันอย่างประหลาดใจ ก่อนจะเป็นผู้เริ่มสนทนา
และนั่น .. กาแฟแก้วนั้น ทำให้เราได้รู้จักกัน
หลังจากนั้น เธอมักจะนำมันติดมือมาด้วยเสมอ
กาแฟลาเต้ .. ที่มาพร้อมกับรอยยิ้มของเธอ ..
ฉันมีความสุข ทั้งที่ในใจยังเฝ้าเก็บงำความรู้สึกผิดไว้ เสมอมา ..
ครั้งหนึ่ง เธอเคยพูดว่า .. กาแฟที่ไม่ใส่น้ำตาล
ฉันอาจสดชื่นเพราะความขม แทนที่จะได้รับรสชาติที่กลมกล่อม
บางครั้ง ฉันเองก็รู้สึกอย่างนั้น ..
ฉันเอง ยังไม่เข้าใจมันดีนัก .. และทุกครั้งที่ยกแก้วขึ้นดื่ม
ฉันยังคงใฝ่หาคำตอบเช่นเดิมเรื่อยมา
เธอรู้ไหม ..
แท้จริงแล้ว .. ฉันไม่ได้ชอบกาแฟรสชาตินั้น
และในวันที่เราพบกัน นั่นคือวันแรกของการอยู่เพียงลำพังของฉัน
มันเป็นกาแฟแก้วแรก ที่ฉันเริ่มสั่งแบบนั้น
ฉันเพียงแค่อยากจะลิ้มรสชาติกาแฟของคนที่เคยรักฉัน
นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากจะบอก ..
ฉันน่าจะตัดสินใจบอกเธอไป ตั้งแต่วันที่ที่เราได้พบกัน
ทุกๆสัมผัส .. ทั้งรส และกลิ่นของกาแฟแก้วที่ฉันเคยรู้สึก
ในถ้อยคำ น้ำเสียง และความละมุนละไม
ที่ฉันเคยได้รับพร้อมกับกลิ่นคาเฟอีนอ่อนๆ ..
ล้วนยังคงอยู่ในความทรงจำที่ดีของฉันเสมอ
สิ่งเหล่านั้นยังอยู่กับฉันทุกเมื่อเชื่อวัน .. และอาจไม่มีวันลืมได้เลย
ฉันอยากจะขอโทษต่อเธอ ..
นี่คือความรู้สึกผิด ที่ฉันเฝ้าเก็บมันเอาไว้ในใจ เพียงลำพังเสมอมา
"ฉันไม่สามารถลืมอะไรได้เลย .." แม้ว่าวันคืนจะเนิ่นนานสักเพียงไร
เหมือนทุกเช้า ที่ฉันจะตื่นมาชงกาแฟรสชาติแบบนั้นเสมอ
เป็นแบบนั้น .. ซ้ำแล้ว .. ซ้ำเล่า ..
และฉันก็พบว่า .. ฉันยังคงมีความสุข
กับการกระทำปลอมๆแบบนั้นอยู่ ..
ฉันรู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์ใดๆอีกต่อไป ..
แต่นั่นก็ยังคงเป็นสิ่งที่ฉันเลือกที่จะทำอยู่ โดยไม่อาจเปลี่ยนแปลง ..
ฉันทำให้เธอเจ็บปวดอยู่ใช่ไหม ..
แน่ล่ะ เธอคงจะรู้สึกอย่างนั้น ..
เธอจะเข้าใจฉันมากขึ้น .. หลังจากนี้
ทุกครั้งที่เธอสั่งกาแฟแก้วเดิม เธอจะพบว่ารสชาติมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
สิ่งที่เธอได้รับ จะไม่ใช่เพียงกาแฟแก้วหนึ่ง ..
แต่มันคือความทรงจำของรสชาติความรักที่ไม่อาจเป็นไปได้
และน่าแปลก .. ที่เราจะใฝ่หามันเสมอ ..
เราต่างมองหาความ “ไม่มีอยู่” สำหรับกันละกัน
และมันจะเป็นอย่างนั้น .. ตลอดไป..
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ปกติผมชอบบลูเมาเท่นครับ แต่ลาเต้ในอารมณ์นี้นี่เงียบเหงาถึงใจจริงๆ