บั๊งเอิ๊น .. บังเอิญ เข้าไป comment คุณ "นักเดินทางตัวจิ๋ว" ใน Tag ตีนไม่แดงฯ เข้า
เป็นคนแรก ก็เลยรับช่วง Tag มาอีกต่อ .. หน้าที่ก็เพียงแค่ "หารองเท้าของตัวเองมาโชว์"
มีเท่านั้นแหล่ะครับ ..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เรื่องของรองเท้า .. มีความเห็นเพิ่มเติมนิดหน่อย
เท่าที่ดูจะรู้สึกว่า "ผู้หญิง" จะมีรองเท้า "โคดเยอะ" กว่าผู้ชายมากเลยๆ -_-'
ผมเองมีรองเท้าเพียง 2-3 คู่ ใส่หลักๆก็แทบจะคู่เดียว และปรกติผมจะใส่จนพัง
ถึงจะรู้ตัวว่าต้องซื้อคู่ใหม่แล้วแฮะ .. (ข้างนอกดูสวยแต่ห้ามเดินในแอ่งน้ำเด็ดขาด!!)

สำหรับผู้หญิงผมมีทัศนะส่วนตัวที่คิดมาตั้งนานแล้วว่า "รองเท้า" สำคัญมากๆ
โดยเฉพาะความสูงของมัน .. จากการศึกษาในทฤษฏีจิตวิเคราะห์ของ ซิกมันด์ ฟรอยด์ จนแตกฉาน
เป็นเสี่ยงๆ .. :P ผมคิดว่า ความสูงของรองเท้า=ความต้องการการยอมรับจากสังคม
ผมพบแนวคิดนี้ในผู้หญิงเท่านั้นครับ ไม่ได้จะแบ่งแยก หรือกล่าวหานะครับ
ถือเป็นการ "โยนระเบิด" ลงมาเพื่อแลกเปลี่ยนทัศนะ และอยากรับรู้ข้อคิดเห็นเพิ่มเติมเช่นกัน ^-^'

คือบางทีเราอาจจะไม่รู้ตัว จนกว่าเราจะได้ซื้อมาแล้ว ..
ผมพบว่า คนทำงานอิสระ หรือกลุ่มคนที่ชอบวาดๆ อ่านๆ เขียนๆ
คนกลุ่มนี้จะมีความ "พอใจ" ในสิ่งที่ตนมีในระดับหนึ่ง (ความพอใจไม่ใช่ความภูมิใจนะครับ)
ดังนั้น จึงมีความต้องการ "การยอมรับจากสังคม" ไม่มาก .. ต่างกับคนบางกลุ่ม
ที่จะระเหิดความรู้สึกนั้น ผ่านการเลือกซื้อรองเท้าส้นสูงๆ หรือพื้นหนาๆ เป็นต้น

แต่แน่นอนว่า หลายๆอาชีพก็บังคับให้ต้องเป็นแบบนั้น .. เหมือนจะบังคับให้ต้องมีรองเท้าส้นสูงๆ
แต่จริงๆแล้ว ไม่ใช่นะครับ .. หลายๆอาชีพ ต้องการภาพลักษณ์ที่น่าเชื่อถือ เพื่อการยอมรับจากสังคมเช่นกัน
และเราอาจจะไม่รู้ตัว ว่าเราเป็นอย่างนั้น .. บางทีคำตอบน่าจะชัดเจน
ตั้งแต่เราเองก็เลือกอาชีพนั้นแล้วครับ เช่น แอร์โฮสเตจ หรือ กลุ่มงานประชาสัมพันธ์ , เพ็ตตี้ ฯลฯ

ตรงนี้ ไมใช่เรื่อง "ผิด" หรือความ "ดี - ไม่ดี" นะครับ คนละเรื่องกัน ^-^

นอกจากนั้นจากการแลกเปลี่ยนข้อมูลกับสาวประเภทสอง มีบางท่านให้ทริ๊กในเรื่องรองเท้ามาว่า
ผู้ชายที่นิยมในสีขาว มีโอกาสสูงที่จะเป็นกลุ่มรักเพศเดียวกัน .. -_-' ตอนแรกผมก็ เฮ่ย!!
เกี่ยวอะไรกัน .. จนกระทั่งมีโอกาสส่องๆ มองๆ ก็พบตามสถิติว่า "ท่าจะจริง" ..

เรื่องของเรื่องคือ สีขาวเป็นสีที่มีความเป็นผู้หญิงสูงมาก มันไม่ใช่เรื่องผิด ที่ใครๆจะชอบ
อย่างเครื่อง mac ก็มีแค่สีขาว - เทา - ดำ อันนั้นเราจะเรียกว่าเป็น Universal Design จนไปถึง
Timeless Design ไปแล้ว คือมันเป็นความงามสากล ที่ตกผลึกมาจนอยู่เหนือการเวลา
คนประเทศไหนมองก็รู้สึกสวยงาม (เป็นความงามสมบูรณ์ ไม่มีเส้นเชื้อชาติ - ศาสนามากั้น)
เพราะ สตีฟ จ๊อป เป็นคนกลุ่มนิยมความสมบูรณ์พร้อม (Perfectionism) งานออกแบบ
จึงผ่านการมองในรอบด้าน ทั้ง Position Branding , และในแง่ Marketing และ Design
(*ไปเรื่องเทคโนโลยีแล้ว -_-')

แต่สำหรับเสื้อผ้าหรือรองเท้า มันเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวกว่าอุปกรณ์เหล่านั้น เพราะมันคือตัวเรา
ที่เราอยากเป็น ดังนั้น มันจึงอาจทั้งใช่ และไม่ใช่ตัวเราจริงๆ แต่เราจะมีเสื้อผ้า เครื่องประดับ ที่ระเหิด
ความต้องการลึกๆ ของเราไว้สวมใส่ เพื่อ สมมุติให้ตัวเอง ได้เป็นอย่างที่จิตใต้สำนึกต้องการ
บางทีเราอาจอยากแต่งตัวแบบนึง ไปเดินในที่ๆไม่มีคนรู้จัก .. เที่ยวกลางคืน แต่งตัวเหมือนดารา ฯลฯ
นั่นคือการ ระเหิด หรือ ระบาย ความรู้สึกจากจิตใต้สำนึกครับ และเป็นเรื่องปรกติที่เป็นอย่างนั้น
เพราะหากไม่ทำ กลไกของจิตใจจะกดดันไว้ และอาจจะไปออกกับอย่างอื่นแทน ^-^

และนั่นเป็นหน้าที่ และเหตุผลหนึ่ง ที่มนุษย์ จำต้องมี "ความฝัน" เพื่อระบาย
สิ่งที่ไม่สามารถเป็นได้ ทำได้ ในชีวิตจริง .. เช่น ได้รับความกลัวมา ก็นำมาฝันเพื่อให้จิตใจ
ได้ลดความรู้สึกนั้น โดยเนื้อหาในความฝัน อาจจะดูไม่ปะติดปะต่อ แต่มันจะมาในรูปแบบ
ของสัญลักษณ์ (ตรงนี้ ส่วนตัวปู่ฟรอยด์ จะเชื่อแค่เรื่อง แรงขับทางเพศ (libido) และ
แรงขับด้านความรุนแรง (tanatos) เป็นหลัก ที่ทำให้เป็นอย่างนั้น .. ใจนึงผมก็เชื่อย่างนั้นนะครับ
แต่ก็ยังเชื่อว่า มันมีระดับที่ละเอียดกว่านั้น แต่คงเป็น sub ลงไปจากหมวดนั้นๆอีกที)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เอ่อ .. ผมอาจจะมาไกลจากรองเท้าไปหน่อย -_-'
สรุปว่า ลองสังเกตุดูนะครับ ผู้ชายที่นิยม "รองเท้าขาว, กางเกงขาว และ รถยนตร์ขาว"
มีความเสี่ยงสูง .. จากสถิติ และข้อมูลจากสาวประเภท 2 :P

แต่ความเสี่ยงนั้น .. ก็ใช่ว่าจะนำไปสู่อะไรที่สำคัญ .. เพราะไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการเป็นคนดี
คนหนึ่งในสังคมแน่นอน ^-^

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

มาดูอีกที .. ไปไกลมากเลย .. แต่จะลบก็เสียดาย 55
กลับมาสู่ หน้าที่ของ Tag .. โพสรองเท้า ของตัวเอง :P


รองเท้าแตะประจำตัว .. คู่นี้แหละครับ ที่พาไปหลวงพระบาง .. เอาไปคู่เดียวเลย ..
จำได้ว่าซื้อในโลตัสด้วยซ้ำ .. ปัจจุบันยังใส่อยู่ แต่ก็เริ่มมองๆหาคู่ใหม่แล้วเหมือนกัน -_-'
*ภาพนี้ถ่ายที่เชียงใหม่ หน้า "ร้านเล่า" เดิม ซึ่งตอนนั้นเป็นร้านกาแฟรสชาติดี


รองเท้าผ้าใบ .. เดินสบายดีครับ ยิ่งเวลาแบกโน๊ตบุ๊ค จะรู้สึกว่า .. ไม่หล่อแต่เร้าใจ -_-'
คือ .. พื้นนุ่มๆ เดินสบายๆ ผมใส่ไปวิ่งตอนเช้าๆด้วย ของ Diadora ค่อนข้างทนดีจริงๆ
ปล.ถ่ายในรถไฟฟ้า .. เล่นเอาเหม็นคลุ้งเลย :P


รองเท้าหนัง .. ซื้อที่สวนฯ มันอยู่กับผมมาถึง 4 ปีแล้ว .. เพราะผมใส่น้อย .. สำหรับไปหาลูกค้า
ที่ต้องแต่งตัวเรียบร้อยหน่อย แต่จริงๆก็เริ่มคับๆแล้ว ก็เลยดีเลย ไม่ต้องใส่ถุงเท้า 55 ^-^'

ส่วนกางเกงตัวนี้ .. ท่านแม่ปะให้จนจะเป็นผ้านวมอยู่แล้วครับ .. สภาพเยินเลย
ใส่ตอนหน้าหนาว .. เหมือนมีผ้าผ่มติดตัว เพราะปะทับไป - มาจนหนามากๆ
ไปมาตั้งแต่ พังงา ตอนอาสาฯ ซึนามิ, ไปขุดโคลนถล่มกับมูลนิธิกระจกเงาที่อุตรดิตถ์
และตามไปหลวงพระบาง ไม่รวมขึ้นลง เชียงใหม่ - กรุงเทพ อีกหลายรอบ .. ทิ้งไม่ลงจริงๆ :P

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

นอกเรื่องไปเยอะ แต่ก็สนุกดี (สำหรับคนเขียน -_-') อาจจะไม่สนุกตอนอ่าน
แหะๆ ..