บางครั้งเวลาออกแบบโปสการ์ด จะมีโปสการ์ดบางแบบ ที่ไม่ผ่าน QC 555
คือ .. พิมพ์ออกมาแล้วไม่รู้สึกว่าสวย หรือไม่เหมือนที่อยากได้
ก็จะเก็บไว้ส่งให้เพื่อนๆ .. หรือไม่ก็เก็บไว้เอง ไม่กล้านำไปวางหราที่ไหนให้ต้องอาย ..

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรนัก .. บางครั้งก็สนุกดี ส่วนใหญ่ผมก็จะมีกล่องเก็บโปสการ์ด
ที่คิดว่าไม่เหมาะสมสำหรับนำไปผลิตจำหน่าย (บางทีก็ด้วยเหตุผลแบบไม่เป็นเหตุผลนัก) ..
พอมันเยอะหน่อย ก็หาที่ส่ง เพื่อนๆก็เลยรับกรรมกันไป ;P

ช่วงก่อนที่ติด series 'coffee prince' ผมอยากได้โปสการ์ดชุดกาแฟอีกเยอะเลย
แล้วปรกติ ก็มักจะว่างเพนท์อะไรเล่นช่วงกลางคืน บางครั้งแสงของกลางคืน
ก็ทำให้สีเพี้ยนไม่ได้ดั่งใจเมื่อนำภาพที่ได้มาดูในเวลากลางวัน ..
หรือไม่ก็บางอารมณ์อยากได้หวานๆ ..
พอตื่นเช้ามาเจอ .. เออ ทำไปได้ไงเนี่ย -_-' อะไรแบบนั้น


หนึ่งในแบบที่ไม่ผ่านมาตรฐานลิงใจร้าย -_-'

ภาพนี้รู้สึกเลี่ยนไป .. มันมาจากการวาดเมล็ดกาแฟจริงๆเพียง 3 เม็ด แล้ว copy + หมุนไปมาไม่ให้ซ้ำมุม
พอเสร็จพิมพ์มาดูรู้สึก.. "ขาดชีวิตชีวาอย่างแรง" คิดว่า จะให้ดีควรจะวาดไปให้ครบจริงๆมากกว่า
แต่ว่า concept เอาเม็ดกาแฟมาเรียงเป็นหัวใจนี่ ... ไม่น่าคิดมาเลย .. เลี่ยนอย่างแรง ก็เลยเป็นแบบที่
เก็บเข้ากล่องไม่ผ่าน QC ไปโดยปริยาย ..


อีกแบบ .. กับฟองนมเพนท์รูปหัวใจ

ชิ้นนี้ก็ไม่ผ่าน ..รู้สึกว่า ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเครื่อง Scan เลยทำให้รายละเอียดลดลงไป
(เครื่องสแกนพวก มัลติสแกน พิมพ์ได้, copy ได้ ฯลฯ คุณภาพกลับไม่มัลติไปด้วย)
แม้จะปรับ resolution สูงๆแล้ว หรือปรับ level ก่อน scan แต่รู้สึกว่า เอากล้องมาถ่ายเป็นไฟล์
จะสวยกว่าสแกนเอาอีก .. ก็เลยไม่ผ่านเช่นกัน แต่ก็ .. เกือบจะได้นะ อาจจะโอกาสหน้า ..

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

นอกจากพลังจากการบ้า coffee prince จะทำให้ได้ออกแบบอะไรแบบนี้แล้ว
ยังมีความลับอีกเรื่องที่อยากจะบอก ..

ผมหลงโกอึนซานน่าดูเชียว ;P อาจจะเหมือนที่เอ็ดดี้ชอบ โซร่า อาโออิ -_-' อะไรแบบนั้น

พอพักจากงานก็หันไปดู series, นั่งดูซ้ำๆมันซะงั้น 55
แต่ผมสังเกตุพฤติกรรมตัวเองแล้วว่า ไม่ได้เข้าข่ายบ้าดารา .. เพราะผมเจอภาพของ ยุนอึนฮี (นางเอก)
ใน character อื่นแล้วรู้สึกว่า "ไม่ใช่" สุดท้ายต้องกลับมาดูจากในซีรี่ย์ ถึงจะเยียวยาใจได้ 55
บางครั้งตอนดู ก็จะ pause ภาพไว้แป๊บนึง เพราะเจออึนซานในมุมที่ชอบ ก็เลยหยุดภาพไว้ก่อน
แล้วก็รีบสเก็ตเก็บไว้ในสมุดบันทึก 555 ขำมากเลย .. (เขินด้วย ;P) แต่ก็สนุกดี


ผมว่า หน้าเศร้าๆของเธอมีเสน่ห์ดี .. หวังว่าคงไม่มีแฟนคลับแถวนี้มาโกรธผมนะ -_-'



บางทีผมก็สเก็ทช์ไม่เหมือนหรอก .. แต่ว่า ผมชอบอารมณ์ในบทตอนนั้น
มันเหงาๆ เวิ้งๆ ว้างๆดี ..อาจจะมีซีรี่ย์ไม่กี่เรื่อง ที่ถ่ายทอดอารมณ์แบบนี้มาได้
อีกอย่างหนึ่ง นากจากซีรีย์นี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับกาแฟ ที่ทำให้ผมหลงไหลแล้ว
หนังยังกำกับโดย ผู้กำกับหญิง ด้วย ผมว่า มันมีส่วนนะ ที่ทำให้อารมณ์เล็กๆน้อยๆ ถูกถ่ายทอดมาได้
ละเมียดขึ้น .. เช่น ฉากกดเปิดพัดลมด้วยเท้า, หรือบทสนทนาฉลาดๆหลายๆฉาก
ผมว่า .. ผมคงตกหลุมรักกาแฟแก้วนี้เข้าอย่างจังเลย .. ^-^'

ปล.อีก 10 ปีผ่านไป ผมคงจะขำภาพต่างๆที่สเก็ทช์แบบบ้าๆบอๆ ไว้ในสมุด
มันต้องเหมือนย้อนมาดู time machine แน่ๆเลย 55