ไปส่งเจ้าหลานตัวซนมาแล้ว .. จริงๆผ่านไปสองวันแล้ว
ทำเอาผมเหงาถนัดไปเลยทีเดียว ..
ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยคิดเลยว่าน้าๆ จะย้ายเข้าไปอยู่ในปัตตานี ซึ่งเราๆก็รู้ๆกันอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ปีสองปีมานี้ พอมีเหตุอะไรเกิดขึ้น ผมก็จะติดตามข่าวเป็นพิเศษ .. ไม่ได้ลุ้นว่าญาติๆจะปลอดภัยไหม
แต่ดูข่าวเพื่อที่ว่าอย่าได้มีใครเป็นอะไรกับเหตุนั้นๆอีกเลย .. ไม่ว่าจะกับฝ่ายต่อต้านรัฐ หรือฝ่ายรัฐก็ดี ..
ก่อนหลานกลับไปหนึ่งคืน .. น้าที่ปัตตานีโทรมาบอกว่าโทรศัพท์มือถือถูกตัดสัญญานเพราะเหตุระเบิด
วันนี้ได้ยินเสียงระเบิด 2-3 ครั้งแล้ว พอเกิดเหตุระเบิดขึ้นรัฐจะตัดสัญญาน แต่โทรศัพท์บ้านใช้ได้
โทรมาแจงกันเอาไว้ จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง .. ใจผมเต้นตุ่มๆต่อมๆ นั่งดูข่าวอยู่หน้าทีวี
ได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณครูหลานหลายคน ส่วนใหญ่ก็เป็นครูมุสลิม คุณครูบอกว่าพาเด็กมาเที่ยว
ไม่ได้ดูข่าวสารเลย แต่ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเยอะ คุณครูน่ารักทุกคน เด็กๆก็น่ารัก เด็กๆมุสลิมจากปัตตานี
แรกๆอาจจะแปลกตาแปลกใจ แต่สักพักก็คุ้นเคย .. แต่เด็กมุสลิมจะเขินง่าย เพราะเค้าจะไม่ค่อย
ได้ใกล้ชิดกับคนแปลกหน้า ..
ผมฟังมาจากผู้ใหญ่หลายท่านแล้วว่า ในสามจังหวัดชายแดนใต้ มีทะเลสวยมาก มีธรรมชาติราวกับสวรรค์
ผมฝันว่าวันหนึ่ง จะได้เดินเล่นที่ริมหาดนั้น ชายหาดที่ว่าขาวราวกับแก้ว รอยยิ้มที่อบอุ่นจากพี่น้องมุสลิม
เดินย่ำให้เต็มสองตีนโดยไม่ต้องพะวงว่าจะก้าวเหยียบย่ำความสัมพันธ์ผู้ใดให้ร้าวฉาน ..
วันนี้ไม่รู้ว่าฝันจะไกลไปไหม .. แต่นานแค่ไหนผมก็จะรอ
ป้ายบอกรถเที่ยวยะลา .. เป็นป้ายที่ไม่คุ้นตาผมเท่าไร .. หวังว่าอีกหน่อยจะได้ขึ้นบ้าง ^-^
รถไฟมาแล้ว เด็กๆถามผมใหญ่ว่าเค้าล้างทำไม .. เพราะเด็กๆรู้สึกว่า .. มันเหมือนเดิม -_-'
ห่างกันแค่ตัวขีด - กั้น .. แต่ก็ไกลกันราวกับคนละดินแดน
น้องคนนี้เดินเขินกล้องอยู่เป็นนาน .. เธอบอกว่าเธอไม่สวยไม่กล้าถ่าย
แต่ก็ยิ้มได้งามแบบสาวมุสลิม ^-^
จนกระทั่งรถไฟออก .. แต่ไม่มีรูปหลานเลยสักรูป
เพราะเราสัญญากันแล้ว .. ว่าปิดเทอมเมื่อไร น้าจะลงไปหาบ้าง แล้วจะถ่ายให้ชื่นใจเลยเชียว ^-^
ทำเอาผมเหงาถนัดไปเลยทีเดียว ..
ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยคิดเลยว่าน้าๆ จะย้ายเข้าไปอยู่ในปัตตานี ซึ่งเราๆก็รู้ๆกันอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ปีสองปีมานี้ พอมีเหตุอะไรเกิดขึ้น ผมก็จะติดตามข่าวเป็นพิเศษ .. ไม่ได้ลุ้นว่าญาติๆจะปลอดภัยไหม
แต่ดูข่าวเพื่อที่ว่าอย่าได้มีใครเป็นอะไรกับเหตุนั้นๆอีกเลย .. ไม่ว่าจะกับฝ่ายต่อต้านรัฐ หรือฝ่ายรัฐก็ดี ..
ก่อนหลานกลับไปหนึ่งคืน .. น้าที่ปัตตานีโทรมาบอกว่าโทรศัพท์มือถือถูกตัดสัญญานเพราะเหตุระเบิด
วันนี้ได้ยินเสียงระเบิด 2-3 ครั้งแล้ว พอเกิดเหตุระเบิดขึ้นรัฐจะตัดสัญญาน แต่โทรศัพท์บ้านใช้ได้
โทรมาแจงกันเอาไว้ จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง .. ใจผมเต้นตุ่มๆต่อมๆ นั่งดูข่าวอยู่หน้าทีวี
ได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณครูหลานหลายคน ส่วนใหญ่ก็เป็นครูมุสลิม คุณครูบอกว่าพาเด็กมาเที่ยว
ไม่ได้ดูข่าวสารเลย แต่ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเยอะ คุณครูน่ารักทุกคน เด็กๆก็น่ารัก เด็กๆมุสลิมจากปัตตานี
แรกๆอาจจะแปลกตาแปลกใจ แต่สักพักก็คุ้นเคย .. แต่เด็กมุสลิมจะเขินง่าย เพราะเค้าจะไม่ค่อย
ได้ใกล้ชิดกับคนแปลกหน้า ..
ผมฟังมาจากผู้ใหญ่หลายท่านแล้วว่า ในสามจังหวัดชายแดนใต้ มีทะเลสวยมาก มีธรรมชาติราวกับสวรรค์
ผมฝันว่าวันหนึ่ง จะได้เดินเล่นที่ริมหาดนั้น ชายหาดที่ว่าขาวราวกับแก้ว รอยยิ้มที่อบอุ่นจากพี่น้องมุสลิม
เดินย่ำให้เต็มสองตีนโดยไม่ต้องพะวงว่าจะก้าวเหยียบย่ำความสัมพันธ์ผู้ใดให้ร้าวฉาน ..
วันนี้ไม่รู้ว่าฝันจะไกลไปไหม .. แต่นานแค่ไหนผมก็จะรอ
ป้ายบอกรถเที่ยวยะลา .. เป็นป้ายที่ไม่คุ้นตาผมเท่าไร .. หวังว่าอีกหน่อยจะได้ขึ้นบ้าง ^-^
รถไฟมาแล้ว เด็กๆถามผมใหญ่ว่าเค้าล้างทำไม .. เพราะเด็กๆรู้สึกว่า .. มันเหมือนเดิม -_-'
ห่างกันแค่ตัวขีด - กั้น .. แต่ก็ไกลกันราวกับคนละดินแดน
น้องคนนี้เดินเขินกล้องอยู่เป็นนาน .. เธอบอกว่าเธอไม่สวยไม่กล้าถ่าย
แต่ก็ยิ้มได้งามแบบสาวมุสลิม ^-^
จนกระทั่งรถไฟออก .. แต่ไม่มีรูปหลานเลยสักรูป
เพราะเราสัญญากันแล้ว .. ว่าปิดเทอมเมื่อไร น้าจะลงไปหาบ้าง แล้วจะถ่ายให้ชื่นใจเลยเชียว ^-^
