Photograph

ใครๆคงคุ้นกับคำขึ้นต้นตามบล๊อคต่างๆว่า ... "ไม่ได้เขียนมาซะนานเลย ... ช่วงนี้พอดีติดงานนิดหน่อย .."
แหม .. เป็นคำแก้ตัวที่ฟังดูมีเหตุผลดีแท้น่อ .. อิอิ

เมื่อเดือนกันยา ไปเที่ยวหลวงพระบางมา กลับมาก็มานั่งดูรูปที่ไปเที่ยว จะหาไปอัด
จัดไปจัดมาก็เลยรู้สึกว่า ไปอัดให้ใหญ่หน่อยดีกว่า เผื่อเอามาใส่กรอบเก็บไว้บ้าง
ที่นี้ก็ใส่ไปใส่มา ก็เลยรู้สึกว่า เฮ่ย เยอะว่ะ -_-' ทำไงดีๆ ... งั้น แสดงงานมันซะเลยดีไหม?

โอ้ .. อะไรจะใจง่ายปานนั้น ..

ผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนนิดๆ อาทิตย์หน้ากำลังจะไปปลดภาพถ่ายที่นำไปแสดงแล้ว เร็วจัง ..
รู้สึกแปลกๆดี กับการมีงานแสดงเดี่ยวครั้งแรก แม้ว่าจะเน้นไปทางภาพถ่ายมากกว่าภาพวาด
แต่ อย่างน้อยมันก็คือ อะไรที่ค้างคาในใจมานาน ว่าเมื่อไรไจะได้ทำ ..

เมื่อวานซืนแวะไปอ่านสมุดเยี่ยม ที่วางไว้ให้คนที่แวะมาเยี่ยม ได้ขีดๆ เขียนๆ อะไรถึงคนแสดงงาน
อ่านไปก็หัวเราะไป .. เป็นข้อความจากความสัมพันธ์ที่แปลกๆดี .. เข้าข่าย "เธอไ่ม่รู้จักฉัน .. ฉันไม่รู้จักเธอ"
บางคนก็วาดรูปเอาไว้ให้ดู .. บางคนก็แค่พร่ำบ่นถึงรสชาติกาแฟในร้าน ขณะที่เข้าเดินดูผลงาน

วันแรกที่แสดงงาน จำได้เลยว่าเราต้องรีบไปแต่เช้า เพื่อไปติดชื่องาน ที่ยังไม่ได้ติดให้เสร็จในคืนก่อน
พอเดินขึ้นไป เจอ นศ. 4-5 คน กำลังเดินดูงานอยู่ เป็นน้องๆที่สนใจการถ่ายรูป และอยากจะมีงานแสดง
ของตัวเองสักครั้ง ในวันหนึ่งข้างหน้า .. น่ารักดี .. ไอ่ความรู้สึกของกลุ่มเพื่อนๆ รูปนี้แกทำยังไง
ทำไมรูปนั้นมัน ... ตรงนี้ยากไหมคะ .. ตอนนั้นนึกถึงตัวเอง ตอนหนุ่มๆเลย 5 5

อาทิตย์หน้าไปเก็บงาน .. แต่ก็เป็นเพียงอีกการเริ่มต้น

เราจะย้ายงานขึ้นไปแสดงต่อที่เชียงใหม่ ในร้าน"เล่า" เริ่มตั้งแต่ 4 พย.
บางทีหลังจากนี้ .. น่าจะมีอะไรสนุกๆ ให้จดจำอยู่อีกมากมาย ก็เป็นได้ ..
รู้สึกดีใจ ที่ได้เริ่มทำในสิ่งที่ต้องการ .. ^-^ , นับเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่มันก็แอบยิ่งให้ ในใจคนทำเนี่ยแหล่ะ
อิอิ ..

ผลงานบางส่วน ..
pix 1

pix 2

pix 3

edit @ 26 Oct 2007 22:34:56 by ★ STARBUCKS! no coffee,no me and no you!

มีพี่คนนึง กลุ้มอกกลุ้มใจกับเศรษฐกิจของประเทศมาก
ก็เลยปิดกิจการร้านขายยางรถและล้อแม๊กไปซะงั้น
ธุรกิจที่มีตัวแปรคือแรงงานที่มีทักษะ
สุดท้ายแล้ว ค่าใช้จ่ายสูงมาก จนต้องปิดกิจการลง

...
...

ร้านปิดไปหลายเดือน แต่หัวใจและสมองไม่เคยปิด
วันเวลาผ่านไป .. กับความจริงที่ต้องยอมรับ
กลับกลายมาเป็นธุรกิจอาหารว่างเล็กๆของตัวเอง
อะไรที่พอทำได้ .. อะไรที่ทำแล้วมีความสุข
แล้ว ประเทศไทยก็ได้ร้านเค้กเล็กๆ เพิ่มอีกหนึ่งร้าน
แวะไปชิมมาอร่อยดี .. ร้านเล็กๆ ในซอยข้างๆเอ็กซิมแบงค์
แถวๆสถานีรถไฟฟ้าอารีย์

น้ำผลไม้ทำเอง .. อร่อยชื่นใจ
*น้ำผลไม้ทำเอง แถมยังเอากากผลไม้มาทำแยม Home made ได้อีกด้วย

เค้กสีสวย แม้จะมือใหม่แต่ก็ครบรส
เค้กสีสวยจริง ^-^

ใครผ่านไปแถวนั้น ลองแวะไปชมสักนิด ..
รับรอง จะติดใจ
ปล.บรรยากาศสถานที่ตั้งร้านดีมาก .. อยากจะผูกเปลนอนจริงๆ

edit @ 15 Nov 2007 23:06:01 by ★ STARBUCKS! no coffee,no me and no you!

9.30   เดินทางไปศูนย์สิริกิตต์นัดลูกค้า
11.39 Present งานกับลูกค้า
15.00 ไปอัมวา ...

แล้วฉันก็เดินทาง ..

อัมภวา

นึกว่าคุณปู่ รงค์ วงษ์สวรรค์ มานั่งสีไวโอลีน

คุณลุงคนนี้ทำให้นึกถึง คุณน้าตาบอดที่นั่งเป่าแซ็กฯ ประจำที่สีลม ..
*พูดแล้วอยากไปฟังเสียงแซ็กฯแกเลย จำได้ว่าตอนในหลวงไม่สบาย แกก็มาเป่าแซ็กที่คนมาชุมนุมกัน
แกบอกว่าเล่นแซ็กเพราะเป็นเครื่องดนตรีที่ในหลวงทรงชอบ และทรงเล่นอยู่ ^-^

อัมพวา

คนเดินข้ามสะพานกันจนล้นไม่มีทางเดิน
เราเลยเลี่ยงไม่ข้ามสะพานหลัก แต่ไปนั่งกินก๋วยจั๋บคุณลุงใต้สะพาน
ให้คนข้ามไป-มา ได้ดูแล้วหิวเล่น (๑๐ บาทเอง)

อัมภวา

กาแฟสดอัมพวา (ใช้กาแฟโบราณ ทำผ่านเครื่องอัดลมแบบ expresso)
รสชาติไม่เข้มข้นเท่ากาแฟฝรั่ง คงเพราะกาแฟโบราณมักเป็นกาแฟผสม (coffee blend)
ก็อร่อยดี ..คุณลุงเล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของอัมพวาหลายๆเรื่องๆ

อัมภวา

ร้านต่างๆถูกควบคุมไว้ด้วยชุมชนที่แข็งแรง พยายามไม่ให้มีสินค้าแปลกปลอมจนเกินไป
เสื้อยืดอัพวาเป็นอีกหนึ่งสินค้า ที่คนอีกรุ่นในชุมชนพยายามสร้างสรรค์

อัมพวา

ภาพแม่ค้าภายเรือ เป็นภาพมุมบังคับจริงๆ ^-^ 

อัมพวา

เืรือโดยสารพานักท่องเที่ยวไปให้หิ่งห้อยดู เรือออกแทบจะทุก ๑๕ นาที หัวละ ๖๐ บาท
ออกมากี่สตางค์ก็บวกลบกันเอาเอง .. เศรษฐกิจประเทศไม่ดี แต่ไม่ใช่ที่นี่แน่ๆ

อัมพวา

คุณยายมาแอบเหงา .. คงคิดถึงหลานที่มัวแต่มันอัพบล๊อค ไม่ยอมดูแล ;P
จริงๆอัมพวาจะมีคุณปู่คุณย่าค่อนข้างเยอะ .. มักจะมานั่งเล่นหน้าบ้านดูนักท่องเที่ยว
แถวนี้จะว่าไปก็คล้ายๆนอกๆเมืองรอบกรุงเทพ , ลาดกระบัง,พระขโนง เรื่องของชีวิตและสายน้ำ ..

อัมพวา

คนจากเมืองมานั่งกินบรรยากาศ อย่างน้อยขับรถมาชิวๆกันที่อัมพวา
ก็น่าจะดีกว่าไปอยู่ RCA .. (เอิ๊ก นั่นมาขากลับจากนี่ตะหาก -_-')

อัมพวา

คนเยอะ เรือก็เยอะ .. แต่แม่น้ำที่นี่มีชีวิตกว่าที่อื่นๆ
หวังว่าชุมชนจะยังคงแข็งแรง ดูแลและหวงแหนแม่น้ำเอาไว้ให้นาน ..

 อัิัมพวา

ภาพแม่น้ำอีกมุม
..
แทบทุกหลังคาจะมีเสาอากาศสูงๆไว้รับสัญญานมนุษย์ต่างดาว
จริงๆแล้วคนแถวนี้จะประสานงานกับคนดาวอื่น เพื่อส่งหิ่งห้อยมาประจำการ ;P

อัมพวาก็เหมือนกับอีกหลายๆพื้นที่ของแผ่นดินไทย
มีทรัพยากรธรรมชาติเป็นต้นทุนอันล้ำค่า
มีวิถีชีวิตที่มีสเน่ห์ .. ดุจดั่งกำลังพาเราเดินทางไปสู่อดีต
หากแต่ความยั่งยืนที่แท้จริง ก็ขึ้นอยูกับสองมือของชาวอัมพวาเอง

มือทั้งสอง คงต้องร่วมกันประคองชุมชน และถือภาระของความรับผิดชอบไว้ด้วย
หาไม่แล้วหากแบกไว้แต่เพียงเงินตรา ก็คงไม่อาจเหลือที่ยืน สำหรับชีวิตในวันข้างหน้าสำหรับลูกหลาน

ปล.รอบๆตลาดอัมภวามีถังขยะสำหรับนักท่องเที่ยวเยอะมาก
แต่คนจัดคิวเรือนักท่องเที่ยวกลับโยนถุงน้ำอัดลม และกล่องอาหารกินแล้วลงแม่น้ำหน้าตาเฉย ..
หวังว่าคงเป็นแค่จังหวะไม่ดีที่เราไปเจอ .. ขออย่าให้เป็นเช่นที่คิดไว้เลย .. นะ อัมพวา



ลิงใจดี
View full profile