ใครที่ตามอ่านทวิตเตอร์คงพอดูว่าช่วงนี้ผมแอบไปพักผ่อนกึ่งทำงาน อยู่ที่เชียงใหม่
ถึงจะไม่ได้วาดรูป แต่ก็พก Netbook และ กล้องไปไว้ทำงานบ้าง นิดหน่อยๆ
ระหว่างทาง ได้เข้าไปเดินเล่นที่ "ป่าแคคตัส" มาด้วย .. เรียกว่าป่าเพราะมันอลังกาฬจริงๆ
ปรกติผมเองเฉยๆกับไม้พันธุ์นี้ แต่เจอของจริงแบบนี้ ผมว่า .. มันสวยงาม แปลกตาดี
เลยเก็บรูปมาแทนของฝากจ้า ;)


อยู่บางกอกไม่ได้ถ่ายรูปเล่นซะนาน มาเชียงใหม่เลยได้ถ่ายสนุกสมใจ พอมาพักผ่อนแล้วหลังที่ปวดบ่อยๆก็ดีขึ้น
กลางคืนนอนไม่ค่อยหลับก็หลับสนิท แถมยังกิ่นอิ่มสมใจ .. ยังไงเพื่อนพ้องก็หาเวลาพักผ่อนกันบ้างเน้อ ;)

ปล.ต่อเน็ตกะมือถือ ไม่ไวเหมือนในบางกอก ก็พลอยกึดเติง exteen เหมือนกันเนอะ ;P

ไปดูงานที่หอศิลป์ กทม. มาครับ อาจจะถือได้ว่า ผลงานในนี้ล้วนแต่เป็นส่วนหนึ่งใน "วัฒนธรรม" ของเรา
มีงานหนึ่งที่กำลังจัดแสดงอยู่ ใน Project Creative Cities (เข้าใจว่าจะมีหลายๆโปรเจคในโครงการนี้)
งานนี้ชื่อ "งานสวนสนุก กม.0 (km.0)"



จะเป็นโซนที่ให้เด็กๆ ได้ "วาด" จินตาการในหัวข้อ "บ้าน" "สวน" "กรุงเทพฯ" หรือ "โลก" ในความคิดตัวเอง
ระบายออกมาเป็นภาพ ให้ผู้ใหญ่ได้ดูเป็นบุญตา ;)

แน่นอน มุมมองของเด็กๆ น่ารัก และบริสุทธิ์ ส่วนจะสวยงามหรือไม่นั้น .. ลองดูเอาเองนะครับ
*ผลงานที่นำเสนอนี้เป็นเพียงบางส่วน ของงานนะครับ สนใจแวะไปดูจริงได้ ตรงข้ามห้าง MBK นี่เอง


สวนในอนาคต "อยากให้มีภูเขา และปีนภูเขาได้ (8 ขวบ)"
จินตนาการป่าเขาตามประสาเด็กในเมืองหลวง ;)


"ไม่อยากให้มีอากาศที่ร้อน อยากให้โลกมีหิมะ (11 ขวบ)"
สาเหตุของโลกร้อนเป็นอย่างนี้เองหนอ ลุงก็พึ่งรู้เนี่ย โลกมีหิมะอยู่แล้วนะหนู แค่เมืองไทยน่ะไม่มี -_-'


"หนุมาล(หนุมาน) ชิงช้า กลับระเบิด(กับระเบิด) ที่รื่น(ที่ลื่น) คนตาย คนโดดร่ม ทหาร (11 ขวบ)"
เป็นสวนที่น่าเล่นมาก ..


"อยากมีหัวใจเต็มกรุงเทพ อนุเสาวรีย์รูปหมวก อนาคต 30 ปี ... เขตปลอดคนไม่ไส่หมวกจ๊ะ (12 ขวบ)"
ไอ่สามสิบปีของหนูเนี่ย มันคงแทนอนาคตที่ยาวนานมากเลยสินะ .. ลุงก็เคยคิดแบบนั้น T-T)


"อยากให้สวนของหนูมีคอมพิวเตอร์ (11 ขวบ)" 
แน่ใจนะว่าสวน -_-' แบบนี้ไป TK Park ได้เลยหนู สวนมีคอมพิวเตอร์ของจริง


"ลาก่อนโลก (14 ปี)"
นี่คือโลกในอนาคตของเด็ก อายุ 14 คนนึง .. ผู้ใหญ่ดูเอาเองครับ


"อยากเปลี่ยนนายก .. นายกคนใหม่ เยซองจาก supper junior (12 ขวบ)"
กรี๊ดกันลั่นสภาล่ะทีนี้ ..


"ในอนาคตโลกน่าจะเป็นแบบนี้ .. มีการระเบิดเป็น 1,000,000 ครั้ง เอเลี่ยนบุก 1,000,000 ตัว (10 ขวบ)"
ระเบิดเป็นดวงอาทิตย์เลย นี่ถ้าไม่ใช่มั่วหนูก็คงเก่งฟิสิกส์ควันตั้มมากเลยนะ


"ผมอยากให้คนไทยรักกันไม่แบ่งแยกสี (10 ขวบ)"

..............................................................................................................................................

ภาพในอนาคตของเด็ก มีทั้งภาวะโลกร้อน ปัญหาสิ่งแวดล้อม การแบ่งแยกขั้วสีทางการเมือง
กับระเบิด คนตาย ทหาร อนุเสาวรีย์หมวกกันน๊อค และนายกที่มาจากนักร้องเกาหลี ..

นี่คือภาพเมืองในอาคตจากเยาวชนในเมืองหลวงของประเทศ ..
มันบอกอะไรกับเราได้บ้างไหม ..

ภูมิใจความเป็นผู้ใหญ่และโลกที่เราทิ้งไว้ให้แกไหมครับ ?

วันนี้จะเป็นวันแรกที่หลินปิงจะได้ออกมาโชว์ตัวในส่วนจัดแสดงที่สวนสัตว์เชียงใหม่ครับ
เสียดายที่กลับมาบางกอกแล้ว เลยอดอยู่ถ่ายรูปวันนี้เลย แต่ก็นั่งดูรูปทีไ่ด้ถ่ายไว้เมื่อวันที่ 24
แล้วก็อดขำเจ้าหลินปิงน้อยนี่ไม่ได้ซะที

เมื่อวานเข้าไปส่งรูปให้บริษัทฯ แล้ว วันนี้เลยขอโพสซะหน่อยล่ะกัน
ถือว่าจะได้ช่วยประชาสัมพันธ์ให้กับสวนสัตว์ฯ และแบ่งปันข้อมูลให้แก่ผู้ที่สนใจครับ


ภาพตอนหมอก้อย(สัตวแพทย์) และพี่ต่อ (หัวหน้าโครงการวิจัยและส่วนจัดแสดงหมีแพนด้าในประเทศไทย)
ช่วยกันจับเจ้าหลินปิงไว้ เพื่อวัดขนาดร่างกายและตรวจสุขภาพทั่วไปครับ (ช่างภาพด้านใน คือเจ้าหน้าที่
สวนสัตว์ ภายในห้องตรวจสุขภาพนี้สื่อมวลชนก็ยังเข้าไปไม่ได้เน้อ)


เจ้าหลินปิงดิ้นเล็กน้อย ตัวใหญ่ขึ้นจมเลยเนอะ (ขนาดพี่ๆช่างภาพ และสื่อมวลชนที่รอเก็บภาพ
ยังเรียกหลินปิงกันเกรียวกราว เท่าที่คุยกับพี่ๆ บางคนมาสแตนบายที่สวนสัตว์ตั้ง 4-5 เดือน! แล้วแน่ะ)


ทำท่าออดอ้อน .. หลังจากจับตัววัดขนาดกันไป ก็มีตรวจร่างกายอื่นๆ รออยู่นานมากกว่าหลินปิง
จะหันมาให้ถ่ายได้ แหะๆ แต่ระหว่างรอก็ขำมันไปจนลืมกดชัตเตอร์ก็มี ;)


ดูมีจริตจก้าน สมเป็นแม่หญิงเจียงใหม่แต้เนอะ .. ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะเริ่มโตแล้ว
หรือว่าอารมณ์ไม่ค่อยดี พี่ๆสื่อมวลชนท่านอื่นบอกว่า เป็นวันที่หลินปิงหันหน้ามาให้ถ่ายน้อยกว่าที่เคย

1	เมื่อวันที่ 24 ไปสแตนบายรอถ่ายรูปหลินปิงอยู่ที่เชียงใหม่ เลยไม่ทันได้ดูข่าว ในเช้าวันนั้นคุณสรยุทธ์ ได้นำหนังสือที่ได้มีส่วนร่วมทำเล็กน้อยขึ้นมาโชว์ในรายการ "เรื่องเล่าเช้านี้" ด้วย ผมรู้จากเจ้าหน้าที่สวนสัตว์ในวันนั้นแหล่ะครับ มาดูรายการ ย้อนหลังแล้วก็ดีใจ

ขอประชาสัมพันธ์เสียหน่อยเลย ตอนนี้หนังสือแพนด้ามีออกมาเยอะขึ้น แต่บางเล่มเป็นการจัดทำขึ้นมา
โดยไม่ได้ขอลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง ผมเองไม่ได้อะไรจากการที่หนังสือจะขายได้หรือไม่นะครับ เพียงแต่ว่า
เล่มที่ถูกลิขสิทธิ์นั้น รายได้บางส่วนก็จะกลับคืนไปสู่สวนสัตว์ฯ เพื่อนำไปดูแลสัตว์ทั้งหลาย (ที่ไม่ใช่แค่แพนด้า)
ซึ่งมันก็น่าจะเป็นผลดีกับสังคมโดยรวมด้วยครับ ;)

อ่อ .. สุขสันต์วันเกิดหลินฮุ่ยด้วย เกือบลืม ;P

ปล.การถ่ายภาพแพนด้า ทางสวนสัตว์ไม่อนุญาติให้ใช้แฟล๊ตนะครับ โดยเฉพาะสำหรับสื่อมวลชน
ที่เข้าไปถ่ายในห้องตรวจฯ นี้ เพราะเป็นระยะใกล้มาก เนื่องจากแพนด้ากระพริบตาได้ช้า ดังที่เคยชี้แจงไป

วันนี้หลินปิงตรวจสุขภาพ ได้ถ่ายรูประยะประชิด แต่ขออภัยที่โพสโชว์ได้ภาพเดียว
และต้องทำลายน้ำบางๆวางไว้ให้รกตาเล่น เพราะที่นี่ได้เห็นรูปก่อนที่บริษัทอีก แฮ่~*

ในภาพหมอก้อย สัตวแพทย์ที่ดูแลครอบครัวแพนด้าอย่างใกล้ชิด กำลังประคองตัวหลินปิง
ค่อยๆตรวจร่างกาย หลังจากวัดขนาดและน้ำหนักตามส่วนต่างๆแล้ว (หนักตั้ง 8.4 กิโลแล้วเน้อ)
เห็นว่าภาพนี้หลินปิงโพสท่าได้อ้อนสายตาดี เลยหมั่นเขี้ยวอยากเอามาฝาก

(*จริงๆภาพหลินปิงจะถ่ายลำบากหน่อยเพราะจะดุกดิ๊กตลอดเวลา และแสงในห้องจะน้อย รวมทั้งไม่อนุญาติ
ให้ใช้แสงแฟล๊ต เนื่องจากแพนด้าจะกระพริบตาได้ค่อนข้างช้า ม่านตารับแสงไปเต็มๆ เดี๋ยวมันจะไม่สบายได้)

พอเจอตัวมันใกล้ๆแล้วก็อดขำไม่ได้ จริงมันก็ไม่ได้ทำอะไรให้ขำนะ ก็แค่ดุ๊กดิ๊กๆ ไปตามประสา
อาจจะเพราะมันน่ารักไปมั๊งเนอะ มิน่า ใครๆถึงได้หลงรักกัน ;P

ปล.หลินปิง ลูกแพนด้าน้อยตัวนี้ จะเปิดรอบโชว์ตัวครั้งแรกวันที่ 26 นี้นะครับ แต่จะไม่การันตีเรื่องเวลา
ที่จะได้ดู เนื่องจากถ้าแม่หลินฮุ่ยต้องการตัว หรือมีเหตุอื่น ทางสวนสัตว์ก็จะต้องดึงเค้าออกเพื่อดูแลเค้าก่อน
ครับ เสียดายจังที่ไม่ได้อยู่ดู แต่เท่านี้ก็สนุกมากแล้ว ขอบคุณทางเจ้าหน้าที่สวนสัตว์เชียงใหม่อีกครั้งครับ ;)

 

มาเชียงใหม่กระทันหัน .. รู้ตัวว่าจะต้องเดินทางประมาณชั่วโมงกว่า
มีงบให้ใช้ .. กิน ดื่ม พักเบิกได้ .. เดินทางตามลำพัง .. แต่งานต้องเสร็จภายใน 24 ชม. เอาไหมครับ?

ผมเอาครับ แฮ่ .. ~*


ตอนจะเดินทางมันทุ่มกว่าแล้ว ไปขึ้นเครื่องจะเสียเวลา ตั๋วกระทันหัน ถ้าไม่เต็มก็แพง เลยไปรถทัวส์ดีกว่า
เช้าก็ถึง .. หลับไปตื่นนึงทิวต้นยางไกลตาก็โผล่มา (ต้นสูงๆ อยู่ไกลๆเรียงรายนั้นแหล่ะ) เป็นสัญลักษณ์ว่า
ใกล้ถึงเจียงใหม่แล้ว มาถึงละปูน (ลำพูน) ล่ะเน้อ


จับรถต่อไปสวนสัตว์เชียงใหม่ เที่ยวนี้มาแบบโก้ๆหน่อย มาในฐานะสื่อมวลชนครับ ;)


ต้นสังกัดกรุยทางมาให้ก่อนแล้ว ไปถึงก็มีพนักงานคอยรับและให้ความช่วยเหลือ
นั่งรถไฟฟ้าพาชมสวนสัตว์ก่อนเลย

บางกอกมี BTS เจียงใหม่เปิ้ลก็มีรถไฟฟ้าน่ะเออ เป็นรถไฟฟ้านำชมสวนสัตว์ครับ จะวางรางไว้รอบเลย
พนักงานนำชมคงเห็นผมมองตาแป๋วแบบ แกเลยพาไปนั่งเล่นรอบนึง แฮ่ ..~*


จากนั้นก็ได้เข้าไปที่ห้อง Snow Dome ของเจ้าแพนด้าครับ เป็นการสร้างเตรียมไว้ให้ครอบครัวแพนด้า
เห็นว่าปีนึง มันจะมีเวลาราว 2 เดือนที่ต้องมีช่วงหนาวๆไว้บริการ แต่การบริหารห้องนี้ก็น่าสนใจ
คือถ้าไม่ใช่ช่วงที่แพนด้าต้องเข้าใช้ สถานที่ก็จะกลายเป็นที่มาเล่นสไลด์น้ำแข็งของเด็กๆได้ด้วย
ขอบอกว่าพอเข้าไปเนี่ย เป็นอีกฤดูเลยครับ บรึ๋ย~*


เกร็ดน้ำแข็งเนื้อละเอียดจากการเย็นในระดับใกล้เคียงภูมิอากาศจริงคือเอามือลูบเนี่ย เปียกติดมือมาเลย
เงาสะท้อนชุดแดงๆนั่นคือ ก่อนเข้ามาต้องผ่านห้องปรับอุณหภูมิ และต้องใส่ชุดที่ทางสวนสัตว์เตรียม
ไว้ให้เท่านั้น เพื่อความปลอดภัย (คือมันหนาวจริงๆ -_-') และก็พวกอุปกรณ์อีเลคโทรนิคก็ต้องดูดีๆนะครับ
กล้องผมออกมาเลนส์เป็นฝ้าเลย พวกมือถือนี่ไม่เหลือ ไม่ถึงกับเสีย แต่จอมันจะเป็นฝ้า และเปียกๆนิดๆ


เข้ามาที่เขตของการดูแลแพนด้าแล้ว ตรงนี้เข้าได้เฉพาะสื่อมวลชนครับ หลังกำแพงนี้แหละ
ที่แม่-ลูกแพนด้าอยู่ (พนักงานให้แง้มดูนิดนึง แต่ถ่ายภาพไม่ได้) ระบบก็จะมอนิเตอร์กันตลอดเวลา


อันนี้เป็นห้องรับรองสื่อมวลชนของทางสวนสัตว์ฯ จะมีจอแบนตัวเขื่อง ถ่ายทอดสดแพนด้าไว้ให้ชม
ในนี้จะมีอินเตอร์เน็ตไวเลสไว้ให้บริการ (ให้นักข่าวใช้ส่งข่าว) แต่วันที่ไปเน็ตไม่ค่อยดี เห็นว่าเมื่อวาน
หม้อแปลงไฟระเบิดไปตัวนึง วุ่นวายน่าดู ;(


ส่วนจัดแสดงแพนด้า มีแต่ช่วงช่วง ตัวเดียว เดินวนไปวนมาหาเมีย น่าสงสารเชียว มันร้องแบบหมีๆด้วยนะ
แบบ ... แอ๊รย์ ... อะไรแบบนั้น -_-' พนักงานบอกว่า เวลามันได้ยินเสียงปิดประตูของพนักงานจากด้านหลัง
มันจะร้อง แนวๆว่าหลินฮุ่ย มายัง ..


เจ้าช่วงแบบชัดๆ .. "เฮ้อ เมียกะลูกเรา .. ไปไหนหมดเนี่ย คิดถึงวัยมหาลัยจัง .."


มี Shop สำหรับ Pandamania ด้วยนะ ใครชอบใจซื้อฝากกันได้เต็มที่เลย ;)

จบข่าวนำชมสวนสัตว์ล่ะครับ ต้องขอบคุณทีมงานสวนสัตว์ฯ และทีมเงินของลูกค้าด้วย แฮ่~*
อยากลงภาพแพนด้าเยอะๆเหมือนกัน แต่คิดว่าเดี๋ยวจะไม่เหมาะ เพราะจริงๆมาถ่ายให้ลูกค้าเค้าน่ะ
แต่ก็สนุกดี ตอนนี้ก็อยู่เชียงใหม่รอวันที่ 24 (เจ้าหลินปิงจะออกมาส่วนจัดแสดงเป็นครั้งแรก
แต่จะให้ชมเฉพาะสื่อมวลชนก่อน) หลังจากถ่ายรูปวันที่ 24 เสร็จคงกลับเลยในเย็นวันนั้น

ส่วนตัวรู้สึกสวนสัตว์เชียงใหม่ บริหารงานได้ "น่าสนุก" กว่าที่คิด เห็นเด็กๆ และลุงๆป้าๆ มากันเป็น
หมู่คณะไม่ขาดสาย บางคนอาจจะหมั่นไส้แพนด้าบ้าง โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับช้างไทย หรือสัตว์อื่น
แต่ถ้าคิดข้าม step นั้นไป เชื่อเถอะ แพนด้าไม่ได้ปลูกฝังแค่แพนด้าหรอก .. ลองละจากจอทีวีที่บ้าน
แล้วมาดูแววตาของเด็กๆนี่ดู .. เราจะเห็นว่าแพนด้าได้ทำหน้าที่เกินทูตสันถวไมตรีไปเยอะเลยเชียว ;)