ในการทำงาน บางครั้งเราทำ "เกิน" แม้ว่าหลายครั้ง จะหนักไปทาง "ขาด"
ส่วนที่เกิน .. จริงๆแล้วมันเกิน "ใช้งาน" แต่ไม่ได้เกิน ในความรู้สึกที่ได้ทำ
การทำงานที่แท้จริง การหาความพอดีนั้นบางทีก็ยาก .. แต่บางครั้งก็ง่าย
ด้วยเหตุนี้ผู้ที่ทำหน้าที่ตัดต่อภาพยนตร์ จึงมิควรเป็นผู้กำกับ หรือผู้ถ่ายภาพเสียเอง
เพราะความ "เสียดาย" ในสิ่งที่ตั้งใจทำมา อาจกลายเป็นการ "ยัดเยียด" สิ่งที่เสียดายนั้น
เข้าไปในหนังจนงานเกินความพอดี .. หนังอาจดูไม่สนุกได้ แม้ว่าภาพจะสวยก็ตาม
ในการทำงานอื่นๆก็เช่นกัน ..
ขอบเขตของความพอดีดูบางราวใยแมงมุม พร้อมจะให้เราเดินฝ่าไปได้อย่างลืมตัว
นี่เป็นบางภาพที่ไม่ได้ใช้ .. จากหนังสือบางเล่ม ที่ได้เข้าไปทำ ;)
เสาร์ไฟบ้านน๊อก บ้านนอก .. และป้ายปิดประกาศเก่าๆ
เด็กๆดีใจกับไอศกรีม
วาดแล้วก็นึกสนุกตามไปด้วย
เมื่อว่างจากงาน ก็ค่อยๆวาดต่อไป จนใกล้เสร็จ ..
แม้จะเกินใช้ แต่ก็ใช่จะเกินวาด .. ตรงกันข้าม เมื่อวาดเสร็จ กลับหวงแหนด้วยซ้ำ
เพราะระหว่างที่แต้มสี ระหว่างที่คร่ำคิด .. มันก็กลายเป็นบันทึกความทรงจำของเวลาในช่วงนี้ไปแล้ว
แต่ถ้างานที่ไม่ได้ใช้ .. มีมากกว่างานที่ต้องใช้
อันนั้นก็คงต้องพิจรณาตัวเองกันอีกที ;P
ส่วนที่เกิน .. จริงๆแล้วมันเกิน "ใช้งาน" แต่ไม่ได้เกิน ในความรู้สึกที่ได้ทำ
การทำงานที่แท้จริง การหาความพอดีนั้นบางทีก็ยาก .. แต่บางครั้งก็ง่าย
ด้วยเหตุนี้ผู้ที่ทำหน้าที่ตัดต่อภาพยนตร์ จึงมิควรเป็นผู้กำกับ หรือผู้ถ่ายภาพเสียเอง
เพราะความ "เสียดาย" ในสิ่งที่ตั้งใจทำมา อาจกลายเป็นการ "ยัดเยียด" สิ่งที่เสียดายนั้น
เข้าไปในหนังจนงานเกินความพอดี .. หนังอาจดูไม่สนุกได้ แม้ว่าภาพจะสวยก็ตาม
ในการทำงานอื่นๆก็เช่นกัน ..
ขอบเขตของความพอดีดูบางราวใยแมงมุม พร้อมจะให้เราเดินฝ่าไปได้อย่างลืมตัว
นี่เป็นบางภาพที่ไม่ได้ใช้ .. จากหนังสือบางเล่ม ที่ได้เข้าไปทำ ;)
เสาร์ไฟบ้านน๊อก บ้านนอก .. และป้ายปิดประกาศเก่าๆ
เด็กๆดีใจกับไอศกรีม
วาดแล้วก็นึกสนุกตามไปด้วย
เมื่อว่างจากงาน ก็ค่อยๆวาดต่อไป จนใกล้เสร็จ ..
แม้จะเกินใช้ แต่ก็ใช่จะเกินวาด .. ตรงกันข้าม เมื่อวาดเสร็จ กลับหวงแหนด้วยซ้ำ
เพราะระหว่างที่แต้มสี ระหว่างที่คร่ำคิด .. มันก็กลายเป็นบันทึกความทรงจำของเวลาในช่วงนี้ไปแล้ว
แต่ถ้างานที่ไม่ได้ใช้ .. มีมากกว่างานที่ต้องใช้
อันนั้นก็คงต้องพิจรณาตัวเองกันอีกที ;P
